Wspomnienia w Dniu „Telekomunikacyjnej” Łączności
18 października obchodziliśmy Dzień Łącznościowca, czyli święto pracowników ówczesnej „Poczta Polska, Telegraf i Telefon”, zajmującej się eksploatowaniem urządzeń pocztowych, telegraficznych i telekomunikacyjnych. W późniejszych latach została przekształcona w dwie oddzielne państwowe instytucje: Pocztę Polską, zajmującą się obsługą przesyłek pocztowych i Telekomunikację Polską obsługującą łączność krajową- nie tylko tą cywilną, ale również wojskową w przypadku zagrożenia wojną.
Dziś po przeszło 20 latach od likwidacji Telekomunikacji Polskiej niewiele osób pamięta i wie jak ważną rolę odgrywali pracownicy „TePSy”, którzy w momencie konfliktu zbrojnego mieli obsługiwać niejawne węzły łączności, które w czasie pokoju dostarczały możliwości cywilnego dzwonienia z domów.
Jakie tajemnice mieli pracownicy państwowej instytucji, jak powstawała krajowa łączność i co dziś pozostało po niej? zapraszam do długiej lektury.
Lubuscy parlamentarzyści pomagają wojskowym
Miło nam poinformować, że nasze działania w budowaniu postaw patriotycznych, w szczególności wojskowo-historycznych wśród młodzieży zostało wsparte przez przedstawicieli władzy w Województwie Lubuskim. 2 lata temu udało nam się pozyskać od wielu lat nieużywany stojak na flagi, leżący niegdyś na terenie dawnych Zakładów Włókien Chemicznych „Stilon”. Dzięki staraniom radnej Anny KOZAK udało się pozyskać stojak dla naszej organizacji, który obecnie przechodzi gruntowne odświeżenie. Lecz brakowało nam flag. I tu z pomocą przyszli: Wojewoda Lubuski Marek CEBULA, który ufundował nam kilka kompletów flag Polski a Senator na Sejm RP Władysław KOMARNICKI uzupełnił nasze potrzeby brakującymi flagami miasta Gorzowa Wlkp.
Flagi będą wystawiane podczas uroczystości wojskowych przy naszym wojskowym pomniku oraz pomogą w realizowaniu zadań statutowych wśród najmłodszych. Najbliższy termin: 11 Listopada.
Odeszli na wieczną wartę znani i lubiani lubuscy żołnierze
Niedawno odeszło od nas na wieczną wartę 3 znanych byłych żołnierzy Lubuskiego garnizonu, którzy przez cały okres swojej służby wojskowej byli związani z jednostkami wojskowymi wchodzącymi w skład 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej oraz 4 Lubuskiej Dywizji Zmechanizowanej.
Dziś, aby pamięć po nich pozostała wspominamy ich.
Na wspomnienia przyszedł czas - 18 marca
Spacer z byłymi żołnierzami po koszarach 12 Kołobrzeskiego Pułku i 4 Brygady Zmechanizowanej w Gorzowie Wlkp.
Gorzów Wielkopolski był od zawsze dużym garnizonem wojskowym. Już pod koniec XIX wieku w ówczesnym Landsbergu zaczęto budować koszary dla ówczesnego pruskiego wojska. Najstarsze koszary ulokowano w okolicy dzisiejszej ulicy Mieszka I. Krótko przed wybuchem II Wojny Światowej na fali rozbudowy wojsk Wermachtu rozpoczęto budowę dużego kompleksu koszarowego przy dzisiejszej ulicy Chopina, w których to po zakończenia działań wojennych stacjonowali polscy saperzy, ale o tym w innym artykule.
Jednocześnie rok różniej, bo w 1936 roku wybudowano ostatni wojskowy kompleks (dzisiejsza ulica Myśliborska), którą to początkowo zajął III Batalion Infanterie Regiment nr 50. Po wyzwoleniu miasta i już pod polską administracją w 1950 roku zajął je 12 Kołobrzeski Pułk i późniejsza 4 Gorzowska Brygada Zmechanizowana aż do roku 1998.
Dziś teren 4 Gorzowskiej Brygady Zmechanizowanej po blisko 25 latach od opuszczenia żołnierzy jest zagospodarowany na cele administracyjne i prywatne. Co raz zadziej każdy spacerowicz, idący przez teren byłej jednostki wojskowej nie pamięta, co kiedyś tu było.
Dlatego, aby przypomnieć, wybieramy się z byłymi żołnierzami na sentymentalny spacer.
Strona 1 z 60